مومنتس پرفیوم پریسیلا پرِسلی

در یکی از کوچه‌های قدیمی تهران، جایی که عطر شکوفه‌های بهاری با نسیم ملایمی در هم آمیخته بود، زنی به نام لیلا به دنبال هدیه‌ای خاص برای جشن تولد مادرش بود. روزها از پس هم آمدند و رفتند، اما هیچ عطر و دستبندی او را به وجد نمی‌آورد. روزی گذرش به بوتیک کوچکی افتاد که پر از شیشه‌های عطر بود. میان این شیشه‌های درخشان، عطر مومنتس پرفیوم پریسیلا پرسلی نظرش را جلب کرد.

با نگاهی به یادداشت‌های عطر، ذهنش به سفری در باغی پر از طراوت شکفتن‌ها رفت. ترنج، گشنیز و هلو به عنوان نت‌های ابتدایی، احساسی از تازگی را برایش به ارمغان آوردند. قلب عطر، با ریشه زنبق، یاسمن، گل صدتومانی، رز و مریم می‌تپید و لیلا خود را در میان دشت پرگل و سرسبزی حس کرد. لحظه‌ای چشمانش را بست و از این طبیعت خیالی لذت برد.

اما آنچه به اين عطر حالتی خاص و غیرمنتظره می‌بخشید، نت‌های پایه آن بود. کهربا، خزه بلوطی، چرم، مشک و نعناع هندی، شیرینی و آرامشی در انبوهی از اسرار و رمز و راز به ارمغان می‌آوردند. این‌ها با وانیل، خس‌خس و عنبر شش‌قدم همراه می‌شدند، تا عطری بی‌نظیر خلق کنند که همزمان هم گرمش می‌کرد و هم اوج‌ها را به او نشان می‌داد.

لیلا که از جادوی این عطر به وجد آمده بود، آن را بی‌درنگ برای مادرش خرید. شاید مومنتس پرفیوم پریسیلا پرسلی نتواند زمان را متوقف کند، اما می‌تواند لحظاتی از زندگی را به یادگار بگذارد که هیچ‌گاه رنگ فراموشی نگیرند. و این‌گونه بود که این عطر، با هر پاف، خاطرات شیرینی را برایشان تازه می‌کرد.