شب سرد زمستانی بود. باران آرام آرایش نقرهای خود را بر چهرهی شهر میپاشید. من در کنار پنجرهام نشسته بودم و به گوشهای از خیابان نگاه میکردم. ناگهان، صدای زنگ آیفون بلند شد. دوستم با بستهای کوچک و متفاوت وارد شد. بستهای که همهی حسهای من را به سوی خود جلب کرد.
حالا نوبت آن بود که هدیهای که منتظرش بودم را از پوست بگشایم. نامش عطر میوز هویز الایجا بود، محصولی بینظیر و متفاوت. گویی که دنیای جدیدی از بو و رایحه با گشودن درب بطری در برابرم افشا شد.
این عطر خاص به سال ۲۰۲۰ تعلق دارد، طراحی شده توسط راکل بوریس. عطر میوز هویز الایجا با نتهای خاص خود، داستانی از رویای شرقی و بوی گلهای معطر را روایت میکند. با نتهای بالایی نتهای خورشیدی، آغاز میشود. این نتها، حس گرم و تابستانی به من میبخشیدند.
با گذشت زمان، عطر میوز هویز الایجا با نتهای میانی خود که عمدتاً شامل گلهای معطر و یاس هستند، فضایی شگفتانگیز و روحنواز ایجاد میکند. ترکیبی از بوی خوش که ذهنم را به سرزمینهای دوردست و باغهای پرگل میبرد.
ولی اوج هنر این عطر، در نتهای پایهاش نهفته است؛ ترکیبی از آمبروکسان، مشک، عنبر و کهربا با هویت خاصی از عود و خزه، جذابیتی بیبدیل در فضای اطراف خلق میکند. احساسی از آرامش و گرما در دل هوای سرد شب ایجاد میشد.
این عطر، پلی است بین زن و مرد. عطری که فارغ از جنسیت، هر دو را به ماجرای مشترکی دعوت میکند. روایتی بیپایان از ترکیبهای مشکی، گلی و آمبری است که هرکسی را در بر میگیرد.
با بازگشت دوستم به خانهاش، من با این عطر گذران کردم و داستانی جدید در ذهنم آفریدم. داستانی که هر بار با استفاده، گوشهای از آن دوباره زنده میشود.