روزی نسیم ملایمی از بالکن باز آپارتمان لاله وارد شد. او همیشه عشق به عطرها داشت و هر روز دنبال رایحه‌ای جدید بود. روزی که با دوستانش در یک کافه ملاقات داشت، ناگهان بوی خاصی به مشامش رسید که تا به حال تجربه نکرده بود. بویی که او را به دنیایی دیگر برد؛ دنیای از گل‌ها و چوب‌های معطر.
دوستش، مهسا، که تخصص ویژه‌ای در عطرها داشت، لبخند زد و گفت: این عطر جدید میت است، نامش عطر نود میت. لاله با تعجب پرسید: عطر نود میت؟ مگر چیست که این‌قدر جادویی است؟. مهسا با اشتیاق گفت: این عطر به‌طور ویژه‌ای توسط کوئنتین بیش ساخته شده و قرار است در سال ۲۰۲۵ عرضه شود. ترکیبی از بوی گلابی، هلو و ترنج در نت‌های ابتدایی، گل صدتومانی و سوسن در دل و مشک و خزه در پایه‌اش، همگی دست به دست هم داده‌اند تا این شاهکار را خلق کنند.
لاله با توجه به توضیحات مهسا، توانست حس و حال آن روزش را دوباره تجربه کند. او احساس کرد که با هر نفس عمیق، بوی گل‌ها و میوه‌ها او را به باغی بزرگ و سرسبز می‌برد. چشمانش را بست و تصور کرد که در میانه‌ی گل‌های صدتومانی و سوسن‌های سفید ایفای نوایی آرام دارد.
او به مهسا قول داد تا به محض عرضه عطر نود میت، یکی از نخستین افرادی باشد که آن را خواهد خرید. ذهنش پر از تصاویری از بوی خوش مشک و بوته‌های خس‌خس شد. روزی که عطر نود میت را برای اولین بار بر روی پوستش اسپری کرد، متوجه شد که این عطر نه تنها یک بو، بلکه یک سفر به دنیای رایحه‌هاست. دنیایی که هیچ‌گاه از آن خسته نمی‌شود و هر روز به آن باز می‌گردد، انگار که قطعه‌ای از خاطرات خوش زندگی‌اش در آن جاودانه شده است.
