رد ا دو تویلت جِفری بین

در روزگاری نه چندان دور، زنی به نام نیکا در شهری پر از رنگ و بو زندگی می‌کرد. او مجذوب عطرهایی بود که هر روز در اطرافش پیچیده می‌شدند، اما هیچ‌گاه عطر خاصی پیدا نکرده بود که او را واقعاً شگفت‌زده کند. تا اینکه روزی در مغازه‌ای کوچک و دنج در گوشه‌ای از شهر، به عطر Red Eau de Toilette از برند Geoffrey Beene برخورد کرد.

نیکا با دیدن شیشه جادویی عطر، حس کرد که این بار با چیزی متفاوت روبرو شده است. او بطری را باز کرد و اولین نفس را آهسته به داخل کشید. بویی از آلدهیدهای خالص و لیموی آمالفی به همراه شیرینی لطیف لیچی و آلو میرا بل به مشامش رسید. این عطر مخصوص بانوان، در مجموعه بویایی چایپر گلی قرار داشت و در سال ۱۹۷۶ معرفی شده بود.

چیزی که این عطر را از بقیه متمایز می‌کرد، بازی زیرکانه‌ی نت‌های میانی آن بود: ترکیبی از رز، گل پرتقال و یاسمن که با سوسن و موگه هم‌نوا شده بودند، بویی از بهار را به ذهن نیکا می‌آوردند.

اما جذابیت اصلی Red Eau de Toilette در نت‌های پایانی آن نهفته بود. با پیدایش بوی پاچولی، کهربا و مشک در پس‌زمینه، به همراه چوب صندل و سدر، عطر به نرمی روی پوست می‌نشست و حسی از زمین‌گرایی و لطافت را به همراه داشت.

برای نیکا، عطر Red Eau de Toilette از برند Geoffrey Beene تنها یک عطر نبود، بلکه داستانی را روایت می‌کرد؛ داستانی از طراوت، بازیگوشی و دلنشینی که هر بار او را به دنیایی متفاوت می‌برد. و اینگونه بود که نیکا عطر خود را یافت. هر بار که آن را بویید، احساس کرد که نه تنها برایش خاطره می‌سازد، بلکه شبیه یک آهنگ دلنشین، رویایی تازه را بازگو می‌کند.