در جستوجوی عطری بود که همزمان معاصر و کلاسیک باشد. چیزی که هم طراوت صبحگاهی را با خود داشته باشد و هم گرمای دلنشین شب. روزی در یکی از فروشگاههای بزرگ و معروف شهر، چیزی مرا به سوی خودش کشید. بوی ملایم و خنکی که از میان صفوف عطرها به مشام میرسید، توجهام را جلب کرد. نامش عطر تیاگینیو جکیتی بود.
در ابتدا رایحه تازهای از سیب سبز و پرتقال ماندارین به مشام میرسید که همراه با جذابیت و تازگی خاصی مشام را پر میکرد. درست همان چیزی که در جستوجویش بودم. نتهای ابتدایی این عطر همچون نغمهای از طراوت بودند که به رقص در میآمدند.
با ورود به قلب عطر، رایحههای مریم گلی و تونکا به همراه گل شمعدانی و آرتمیسیا در همآمیختند. حس آرامش و اعتماد به نفسی که این ترکیب از خود به جای میگذاشت، واقعاً شگفتانگیز بود. عطر تیاگینیو جکیتی توانسته بود ترکیبی از تند و ملایم را به خوبی به نمایش بگذارد.
با گذر از زمان، نوبت به نتهای پایه رسید. وانیل، سدر، لادن و خسخس در ترکیبی چوبی و گرم خودنمایی میکردند. این لحظه بود که تمامی خاطرات سفرها و شبهای طولانی در طبیعتهای بکر و دورافتاده به یاد میآمد.
عطر تیاگینیو جکیتی با آکوردهای جذاب و ضد و نقیضی که داشت، توانسته بود ترکیبی از رایحههای معطر، تند، میوهای و چوبی را در هم بیامیزد. این محصول به مردانی که به دنبال عطری متفاوت و بینظیر هستند، پیشنهاد میشود.
حال با این عطر، من سفری در دنیای بویایی داشتم که هرگز فراموش نخواهم کرد. عطری که به هر مناسبت و مکانی جان میبخشد و نگاهها را به سوی خود جلب میکند. تجربهای که هرکسی باید حداقل یکبار از نزدیک حس کند.