بیوتیفول فول ایمورتِل پرفیومز

در یک عصر بلند تابستانی، وقتی نسیم گرمی از بین درختان بلند باغ می‌گذشت، دختری با نام دیزی بوچانان پشت یک میز در کنار استخر نشسته بود. او از آن دخترانی بود که صدایش همچون صدای پول، تا همه جا طنین می‌انداخت. کنار دستش یک بطری از عطر بیوتیفول فول ایمورتال پرفیومز قرار داشت؛ عطری که او را به قلب دهه ۱۹۲۰ و مهمانی‌های پرزرق و برق گتسبی بازمی‌گرداند.

دیزی به خاطرات خود سفر می‌کرد. عطر بیوتیفول فول ایمورتال پرفیومز، او را به زمانی می‌برد که گل‌های آفتابگردان در باغچه شکوفه می‌کردند و نوشیدنی‌های گازدار با صدای شاداب گپ و گفت‌های بلند مخلوط می‌شدند. این عطر، با نت‌های ابتدایی گلابی خاردار و مگنولیا، تصویر شکوفایی و فراوانی را به او هدیه می‌داد. اما این تنها آغاز کار بود.

در میانه‌ی شب، زمانی که نور شمع‌ها و سایه‌ها در هم می‌آمیختند، نت‌ها تغییر می‌کردند. شامپاین و تنباکو وارد صحنه می‌شدند، به همان نرمی و غنایی که دیزی در خاطرات یاد آورده بود. عطر، همچون یک نوازنده‌ی چیره‌دست، آرام و بی‌صدا هارمونی خود را می‌نواخت.

و در نهایت، با نزدیک شدن به پایان شب و نواختن آخرین قطعه، نت‌های پایه صندل، تونکا و وانیل، همچون پایانی زیبا و دلنشین، فضا را پر می‌کردند. این ترکیبات، گرمای آرامش‌بخشی می‌بخشیدند که او را در خاطرات خوش و طعم شیرین گذشته غرق می‌کردند.

دیزی لبخندی زد و اين عطر را به آرامی روی مچ دستش مالید. او نمی‌دانست چه چیزی بیشتر او را شیفته کرده بود؛ خاطرات شیرینآن دوران یا جادویی که این عطر بر روی او داشت. اما این را می‌دانست که همواره با او باقی خواهد ماند، همچون یک دوست همیشگی در قلب و ذهنش.