نور کمرنگ سپیدهدم با آرامش بر چهره نوشین میتابید. او با شوق، عطر کاشه نوار پرینس ماچابلی را از قفسه برداشت. عطر گرانبهایی که ۴۰ سال پیش، یعنی در ۱۹۸۳ معرفی شده بود. این عطر برای زنان طراحی شده بود، اما به نوعی مملو از رمز و راز بود.
وقتی نوشین درپوش بطری را باز کرد، ابتدا نتهای بالایی عطر، آلدهیدهای شاداب و فریبنده، گالبانوم تازه و تند، و ادویههای پینتو و هل به او خوشامد گفتند. ترکیبی خاص که با یک دم از بوی ترنج و نتهای میوهای شادیآور همراه میشد.
نوشین چشمانش را بست و به یاد دوران نوجوانی خود افتاد، زمانی که عطری متفاوت از همتایانش را میپوشید. شرم و خجالت از بین رفته بود و حالا او با اعتماد به نفس بیشتری پا به دنیای عطر کاشه نوار پرینس ماچابلیگذاشته بود. میانههای عطر باز شدند و صدای ضرباهنگ میخی گل میخک و دارچین، به همراه پچولی و گلهای یلانگیلانگ، یاس و رز، ملودی بینظیری به ذهنش نواختند.
این ملودی شیرین و گرم او را به دنیایی از جنگلهای عجیب و غریب شرقی برد. دنیایی که در آن کهربا و بنزوئین به وضوح به چشم میآمدند، سدر و اولیبانی بوی چوبی دلنشین به فضا میبخشیدند و لادن و مشک رایحهای عمیق و حیوانی به فضا میدادند.
عطر کاشه نوار پرینس ماچابلی، همانطور که نامش نیز تداعی میکند، بر روی پوستی نرم مثل ماه، اثری موزون و ماندگار داشت. برای کسانی که به دنبال رایحهای اصیل و پر از زندگی بودند، این عطر بهترین انتخاب به شمار میرفت. نوشین با افتخار، این عطر را بر روی پوستش افشاند و با اعتماد به نفس به سمت دنیای جدیدی که منتظرش بود، گام برداشت. هر قدمی که برمیداشت، اثری ماندگار از خود به جا میگذاشت.