لامیا ونیزیا پرفیومز کونستانتین

در یک صبح بهاری در ونیز، هنگامی که اولین پرتوهای خورشید روی کانال‌ها می‌تابید، زنی با نام الیزابت از پل ریالتو گذر کرد. او به دنبال عطری بود که همان حس و حال خاص ونیز را با خود به همراه داشته باشد؛ چیزی که یادآور زیبایی و شکوه این شهر باشد. در یکی از فروشگاه‌های دنج ونیزی، او با عطر لامیا ونیزیا پرفیوم کنستانتین آشنا شد؛ عطری که توانسته بود قلبش را به تپش درآورد.

به محض باز کردن درب شیشه‌ی شفاف و زیبا، بوی برگ لیمو و یاس سبز به نرمی در هوا پیچید؛ ترکیبی خیره‌کننده که ذهن او را به باغ‌های گل در آن سوی رودخانه می‌برد. اما این تنها شروع داستان بود. عطر لامیا ونیزیا پرفیوم کنستانتین با رایحه‌های میانی‌اش مثل عطر دلنشین اوسمانتوس چینی، صدتومانی سرخ و چای سبز، به مثابه موسیقی لطیفی روح را نوازش می‌کرد.

الیزابت نمی‌توانست از این رایحه چشم‌پوشی کند. حس تازگی و شادابی مانند روح ونیزی‌ها در این عطر موج می‌زد. با هر قدمی که می‌زد، بوی کهربا، مشک و عصاره سدر سفید به آرامی او را در آغوش می‌گرفت. حس آرامش و شکوه این ترکیبات، همچون قدم زدن در خیابان‌های سنگفرش ونیز بود.

این عطر با نوت‌های گلی و میوه‌ای‌اش، به یکی از لذت‌بخش‌ترین خاطرات او تبدیل شد. لامیا ونیزیا نه تنها با شیمی پوست الیزابت هماهنگ بود، بلکه هربار که از آن استفاده می‌کرد، احساس می‌کرد دوباره به ونیز بازگشته است. عطر لامیا ونیزیا پرفیوم کنستانتین، همراه همیشگی او شد؛ پلی بین روزمرگی زندگی و رویاهایش.

و این‌گونه، عطر داستانی جدید در زندگی الیزابت نگاشت که هر بار با تنفس رایحه‌اش، نوید سفری تازه را می‌داد. این عطر، همچون نگینی درخشان، جایگاه ویژه‌ای در قلب او یافت.