در گوشه‌ای از شهر مونیخ، قلب‌های عاشقانه‌ای با دستان هنرمندانه در حال خلق یک عطر بی‌نظیر بودند. آنجا، ترکیبی تازه و خیالی از میوه‌ها و گل‌های دل‌انگیز با دقت و وسواس ساخته می‌شد: عطر ام سی ام روژ ام سی ام.
سال ۲۰۰۱ بود که این عطر خود را به دنیای عطرهای برجسته معرفی کرد. بویی که داستانی از خیال و لطافت در اذهان زنان جهان ساخت. در همان لحظه‌ای که اولین قطره‌های این عطر بر پوست می‌ریخت، دنیایی از حس‌ها به حرکت درمی‌آمد. نت‌های آغازین با عطر لیچی، میوه پشن، انبه و ترنج، نخستین نغمه‌های دلربا را به صدا درآوردند. این آهنگ خوشبو با پایه‌ای از پرتقال ماندارین آغاز می‌شد که هوش و حواس را مدهوش می‌کرد.
در میانه‌های روز، قدرت گل‌سوسن، یاس و رز درخشیدند. حس ظریفی از دارچین، فضای گرم و مهربانی را پوشاند و این رایحه را به سطوحی جدید از شگفتی رساند. عطر ام سی ام روژ ام سی ام همچون قصه‌ای بی‌پایان از شب‌های ساحلی با شمع‌های روشنایی‌بخش، خاطرات شیرین را زنده کرد.
پایه این عطر نیز داستانی ویژه داشت؛ ترکیبی با عطر سدر، مشک و چوب صندل، که با اضافه شدن وانیل و کهربا، به همراه پتچولی، ناگهان دنیای چوبی و دلگرمی را به مخاطب هدیه می‌کرد. این ترکیب، توانایی خلق احساسی خاص و خاطره‌انگیز به بانوان می‌بخشید.
هر بویی، هر نت و هر ترکیب، حسی را منتقل می‌کرد که نمی‌شد در کلمات توصیفش کرد. این عطر به جزئی از زندگی بسیاری از زنان تبدیل شد و با هر بار استفاده، شوری تازه در آنان به وجود آورد. عطر ام سی ام روژ ام سی ام نه‌تنها یک عطر بود؛ بلکه الهام‌بخش خاطرات و احساسات نو به نو بود. هر زن که این عطر را بر تن داشت، داستانی از زندگی را با رایحه‌ای جاودان رقم می‌زد.
