اورلو مندیتوروسا

در یک شب سرد پاییز، در کوچه‌های پاریس، نادیا به سمت کافه‌ای کوچک قدم می‌زد. او به تازگی مطلبی در مورد عطر اورلو مندیتوروسا خوانده بود، عطری که گفته می‌شد بین زن و مرد پل می‌زند. عطری که رازآلود و جادوییست. با هر بوینده، داستانی تازه آغاز می‌کند.

کافه پر از بوی قهوه تازه و شیرینی‌های گرم بود. نادیا به گوشه‌ای نشست و با نگاهی به اطراف، انتظار کشید. او در جیبش یک نمونه کوچک از عطر اورلو مندیتوروسا را داشت. عطری با نت‌های ابتدایی پرتقال تلخ، نارنگی و ریحان که حس طراوت و شادابی به همراه داشت. نادیا به یاد روزهایی افتاد که در زیر آفتاب تابستان، در باغ پرتقال قدم می‌زد و نوازش نسیم را بر روی صورتش حس می‌کرد.

احساس می‌کرد که نیاز دارد تا این عطر را آزمایش کند. قطره‌ای از عطر را بر روی مچ دستش اسپری کرد. رایحه زیرین زعفرانی و عودی و چرم با گرمایی دلنشین مشامش را پر کرد. از یاد برد که در کافه‌ای در مرکز پاریس نشسته است. او در قلب یک داستان غرق شد که با هر نفس، عمیق‌تر می‌شود.

وسط این افکار، فردی وارد کافه شد و نگاهش با نادیا تلاقی کرد. به نظر می‌رسید که او نیز توسط این عطر جذب شده بود؛ عطر اورلو مندیتوروسا. یک لحظه جادویی بود که دو غریبه را در داستانی مشترک و نمادین پیوند داد. عطر، همانند پلی، ذهن های آنان را به هم ارتباط داد.

این عطر فقط یک بو نبود؛ بلکه تجربه‌ای شاعرانه و الهام گرفته از شاعرانی مثل سیلویا پلات بود. نادیا درک کرد که اورلو، از مجموعه اودوری د’آنیمای مندیتوروسا، چیزی بیشتر از یک عطر معمولی است؛ بخشی از هنر، شعر و حس آزادی. در همان لحظه، نادیا تصمیم گرفت که این عطر را به مجموعه عطرهای شخصی‌اش اضافه کند. عشقی به بویایی که همواره در یادش خواهد ماند.