پکاتوس لابوراتوار ده اِندورفین

در شهر پرهیاهوی استانبول، یکی از آن شب‌های دل‌فریب و دل‌انگیزی بود که هوا عطرِ ماجرا و رمز و راز داشت. صحرا، زن و مرد بسیاری را با جادوی خود به هوس انداخته بود. در این میان، عطری نام‌آشنا، در میان تراکم جمعیت خود را به اوج رسانده بود: عطر پکاتوس لابراتوار د اندورفین.

صحرا با چشمان براق به پرستش مسجد سلیمانیه نگریست. او قدم به قدم وارد گذر تاریخی شد و رایحه‌ای به او نزدیک می‌شد که انگار چیزی از جنس جادو در خود داشت. عطر پکاتوس لابراتوار د اندورفین. نُت‌های اولیه‌ی آن همچون مانگو و کوکاکولا، به همراه دارچین و فلفل صورتی، کل وجودش را در بر می‌گرفت.

با ورود به قلب این باغ بویایی، نت‌های وانیل، کاکائو و نرولی همچون نسیمی ملایم او را نوازش کردند. صحرا فهمید که او در حال تجربه یک سفر حسی منحصر به فرد است؛ سفری که او را به هارمونی میان فضیلت و هوس دعوت می‌کرد.

و آنجا، در عمق این تجربه، نت‌های مشک سفید، صندل و کهربا به رقص آمدند تا این قصه‌ی بویایی را با زیباترین پایان ممکن به ثمر بنشانند. این دقیقا همان لحظه‌ای بود که صحرا تصمیم گرفت تا عشق بی‌پایان خود را به پکاتوس لابراتوار د اندورفین ابراز کند.

او به آرامی در یکی از کوچه‌پس‌کوچه‌های باریک ایستاد، چشم‌هایش را بست، و عطر پکاتوس لابراتوار د اندورفین او را به دنیایی برد که افسانه و واقعیت در هم می‌آمیختند. این داستانی بود که با هر نفس تازه می‌شد و هر بار با یک قطره‌ی جدید تجربه می‌شد. صحرا، در این میان، بخشیدن به خویشتن را با هر ذره از این عطر دلپذیر پذیرا شد.