پارله موا د آمور جان گالیانو

در میان فضای آرام و دل‌نشین یک شب پاییزی در برلین، او به دنبال راهی برای ابراز احساساتش بود. هیجان کنسرت‌ها و Gig ها در ذهنش می‌چرخید، اما قلبش تنها یک ملودی می‌نواخت: عشق. با نگاهی به سوی ستارگان، جان گالیانو او را به عصری متفاوت برد؛ عصری که در آن هر کلمه، عطر و بویی خاص داشت.

عطر پارله موا د آمور جان گالیانو همان چیزی بود که به او الهام می‌داد. این عطر با نت‌های آغازین شیرین و تازه‌ای از تمشک و ترنج روح او را زنده کرد. با هر نفس، زندگی دوباره می‌یافت و احساس شور و شعفی کودکانه در وجودش جریان پیدا می‌کرد. نت‌های میانی رز و یاس، عشق و شور را با هم پیوند می‌دادند و او را به دنیایی خیالی می‌برد، دنیایی که در آن می‌توانست آزادانه افکارش را بگشاید.

در مسیر رفتن به کافه ای دنج و قدیمی، همچنان که این عطر او را در آغوش گرفته بود، تصمیم گرفت نامه‌ای بنویسد؛ نامه‌ای که شاید هیچ‌گاه به دست معشوقش نمی‌رسید. در فضای آرام کافه و با موسیقی Edith Piaf در پس‌زمینه، قلم را بر روی کاغذ می‌چرخاند و می‌نوشت: از عشق برایت بگویم...

این عطر با نت‌های پایه‌ای از مشک، سرو و پاچولی، حسی از ثبات و عمق به او می‌بخشید؛ همان‌گونه که عشق واقعی باید باشد. هر بار بوییدن این عطر، داستانی جدید در ذهنش شکل می‌گرفت. او می‌دانست که هر کجا که بخواهد، می‌تواند با این عطر به دنیای دیگری سفر کند و قصه‌ای نو خلق کند.