در یک روز گرم تابستانی، هنگامی که نور آفتاب از میان برگهای انبوه درختان نفوذ میکرد، نسیم خنکی بر پوست لیزا وزید. او در باغ خانه پدریاش نشسته بود و به یاد خاطرات خوش دوران کودکیاش، کتابی به دست داشت. اما یک عطر خاص، یک رایحه عجیب و مجذوبکننده، او را از دنیای خاطراتش به زمان حال بازگرداند. این عطر از عطر وومَنیتی ماگلر بود، عطر محبوب و خاص او.
عطر وومَنیتی ماگلر، با طراحی شگفتانگیز و شیشهای که به هنر آرت دکو تعلق دارد، دنیایی از جذابیت و ظرافت زنانه را به نمایش میگذارد. این محصول که در سال ۲۰۱۰ به بازار عرضه شد، توسط سه عطرساز برجسته یعنی مان، الکسیس دادیه و رالف شْویگر خلق شده است. هر رایحه این عطر مجموعهای از تناقضهای زیباست؛ از رایحه میوهای و چوبی تا نتهای سبز و تازه که از دل طبیعت بیرون کشیده شدهاند.
لطفی در عطر وومَنیتی ماگلر وجود دارد که به نوعی مترادف احساس آسایش و عاشقانهبودن است. رایحه ملایمی از انجیر که با نتهای شور کَویار ترکیب شده، حال و هوایی از دریای مدیترانه را به ارمغان میآورد. این عطر نهتنها برای موقعیتهای تابستانی و ساحلی مناسب است، بلکه به دلیل ماندگاری و پخش بوی قوی، محبوب علاقهمندان به برند ماگلر هم هست.
با این حال، عطر وومَنیتی ماگلر برای هر سلیقهای مناسب نیست. رایحه خاص و جنجالی آن میتواند بعضی افراد را به وجد بیاورد و برخی دیگر را دچار سردرگمی و حتی نارضایتی کند. اما برای لیزا، که به ماجراجوییهای جدید و تجربههای تازه عشق میورزد، این عطر نمادی از تحرک و زندهدلی است.
به گمانش، همانطور که این عطر پیوند بین زنانگی و انسانیت را میستاید، او نیز باید هر روز زندگیاش را با نگاهی تازه و جستجوی زیباییها و تجربیات جدید سپری کند. عطر وومَنیتی ماگلر برای لیزا بیش از یک رایحه است؛ این عطر یک همراه و یک یادآور است. یادآور اینکه زندگیاش را با اعتماد و شور ادامه دهد.